oktober 28, 2009
Je zou het bijna niet geloven gezien de zomertemperaturen maar het is toch echt weer Herfst. Gelukkig verlopen hier de feesten volgens een vast schema , dat geeft tenminste een beetje houvast. Herfst betekent hier Pompoenfeesten, ter bevordering van groei van een speklaagje dat ons comfortabel door de winter moet loodsen. Die pompoenen zijn meer aanleiding dan doel, hoewel het altijd weer leuk is om te kijken wat voor gedrochten er dit jaar weer geproduceerd zijn. Het doel is, zoals eigenlijk bij alle Franse feesten, eten en drinken. In de herfst drinkt men rosé à la pamplemousse (rosé met limonadesiroop van grapefruit) Uitermate vies maar na 3 glaasjes proef je daar niets meer van. Zelfgemaakte cider of, voor de toeristen en zieken, appelsap. Daar eet je worst bij of, mijn favoriet, Pompe au Graton, spekjesbrioche. Na 3 plakken heb je een extra laagje voor wel 2 winters en de rest van de middag maagzuur, maar 1x per jaar heb ik dat er graag voor over.
In La Chabanne organiseert Monique van de auberge ieder jaar een boerenmarkt met kleine producenten van notenolie, geneeskrachtige planten, geitenkaas, slakken in allerhande vorm -die ik niet meer eet sinds ik weet hoe die beestjes worden doodgemarteld-, scharrelvarkensvlees en zelfgemaakte appelsap. Tussen de middag serveert Lionel de traditionele herfstmaaltijd met pens in worst en andere vorm. Wij maken dat nooit mee want integreren kent zijn grenzen en hier houdt ons culinair begrip op.
-
-
eerst worden de appels in mootjes gehakt en daarna wordt het sap eruit geperst
-
-
links de boer die bij nacht en ontij onze weg sneeuwvrij houdt en recht de voorzitter van de Franse tuinclub maar nu even niet
-
-
ieder jaar wordt een tradiitionele appelsappers van stal gehaald
-
-
de eerste bierbrouwerij in de Montagne Bourbonnaise heeft sinds een jaar zijn biertjes klaar
-
-
In Nizerolle is een echte scharrelvarkensboerderij
-
-
het vuur voor het kastanjepoffen
-
-
-
caroline en Vianney verkopen hun biologische groenten
juni 19, 2009
Al woon je met de leukste man op de mooiste plek in Frankrijk, soms wil je toch even een ander uitzicht. Dus wilde ik op vakantie en wel alleen. Ik ging leren paardrijden bij Johanneke van chambre d’hote La Vieille Forge, zo’n kleine 2 uur hier vandaan.
Op dinsdagochtend stond ik met toch wel wat bibberende knieën naast het makste paard van Johanneke. Johanneke legde mij heel geduldig de basisprincipes uit en na een uitgebreide borstelbeurt klom ik erop. Zonder stijgbeugels en bit om eerst wat meer gevoel met het paard te krijgen. Op de grond lijkt zo’n rug niet zo hoog maar als je erop zit valt dat vies tegen. Nog een beetje wiebelig draaiden we de eerste rondjes door de bak maar al snel ging het beter. Glimmend van trots (ik dan) draaiden we 8′tjes rond pilonnetjes en links en rechts door de bak. Hij stopte ook nog als ik ‘ho’ zei. En ik had niet eens spierpijn.
Helaas is het niet van een 2e les gekomen want de volgende dag moest ik met een beginnende migraine voortijdig naar huis. Maar ik heb wel de smaak te pakken en ga op zoek naar rijlessen op een mak-mak paard in de buurt. Het veulentje van Sophia is net geboren. Ik heb de tijd.
Overigens is leren paardrijden bij Johanneke een grote aanrader, helemaal voor schijtlijsters als ik. Ze is gespecialiseerd in kinderen die het allemaal een beetje eng vinden, maar volwassenen zijn bij haar ook aan het goede adres, en lol in het rijden staat bij haar voorop. Ze is enorm geduldig, legt alles heel duidelijk uit en ze laat je geen dingen doen waarvan je spijt krijgt.
Bij La Vieille Forge is het een gezellige beestenboel: honden, geiten, ezels en paarden, er valt altijd wel wat te aaien. ’s Avonds kookt Johanneke desgewenst heerlijke 3 vegetarische gangen en ’s ochtends serveert haar moeder Ankie een lekker ontbijtje. Mooie kamers, een lekker bed en vlakbij het mooie dal van de Sioule, dus ook leuk voor mensen die alleen maar willen bijkomen of op weg zijn naar het zuiden.
juni 7, 2009
Ondertussen is het nieuwe seizoen begonnen, hebben Monique en wij ons in het zweet gewerkt om de voorbereidingen af te krijgen (bijna gelukt), eten we krom stokbrood omdat in de steenoven van de bakker een gat is gezakt en hij geen geld heeft om het te laten maken en zijn we erg blij dat de hele boel niet is afgefikt, wat er even wel op leek. Zie ook de laatste nieuwsbrief onder “nieuwsbrieven”. Overigens is het veld waar de brand was alweer groen van de varens.
april 3, 2009
In onze woonwagen Marseille
hebben wij de binnenkant versierd met roze bloemetjesbehang. Voor de keuken bleek dat niet zo’n goed idee en dat moest met vetvrij afwasbaar behang worden overgedaan. Ik zou dat wel even doen. Ik had nog nooit behangen maar hoe moeilijk kon dat zijn? Je smeert een stuk papier in met lijm, plakt het op de muur, veegt de bubbeltjes eruit et voilà. Dacht ik.
In zo’n woonwagen kun je natuurlijk geen behangtafel kwijt en dus had ik een (veel te groot) stuk plastic op de grond gelegd om de vloer te beschermen tegen de lijm. T/m de eerste baan insmeren ging het goed. Ik plakte het tegen de muur, ging ook nog goed, maar toen zat het scheef. Het moest er weer af. 2e poging, weer scheef, eraf, enz.. Inmiddels bleek de lijm opgedroogd en moest opnieuw worden aangebracht. En toen ging het mis. Ik stap naar achteren, struikel over het plastic, verlies mijn evenwicht, half in de emmer met lijm, de kwast vliegt met een mooie boog uit de emmer, op de rol behang, ik verlies nog meer evenwicht en val uiteindelijk half in de emmer. Overal lijm, overal nat behang, overal blauwe plekken. Na de ergste puinhoop te hebben opgeruimd bleek er gelukkig nog genoeg lijm en behang over te zijn om de keuken af te krijgen. Om 20.00 u. was ik eindelijk klaar. Niet poepiestrak maar ach. Pas na 2 dagen durfde ik te gaan kijken en was er een wonder geschied: alle bobbels waren verdwenen en behalve wat randjes die makkelijk te camoufleren zijn ziet het er eigenlijk best heel ordentelijk uit. Yo, ik kan behangen!
maart 25, 2009
Ank en Anne hebben me laten weten dat ze alleen nog maar in juli en augustus de markt in Mayet misschien zullen aandoen. Maar gelukkig zijn ze nog wel in Lapalisse. Ook leuk, kun je gelijk naar het kasteel.