december 16, 2009
Zelfs hier op de berg heeft het mexicaanse griepvirus kans gezien op te rukken. Geheel tegen mijn gewoonte in heb ik me naar de dokter gesleept want als gebruikelijk kwam het op het slechtste moment denkbaar: ik zou net vertrekken naar Nederland om een workshop ‘writing for animation” te gaan volgen. Bovendien had ik me helemaal gek geshopt op het internet en dat allemaal bij mijn vader laten bezorgen en had vriendin Desiree een plaats op de gastenlijst van Kyteman voor me geregeld, dus mijn overkomst was dringend gewenst.
Ik heb een nieuwe dokter en die is van de “medecine douce” ofwel homeopathie. Daar ben ik helemaal voor want medicijnen en ik, het gaat niet samen. Ik krijg rare bulten, zwellingen, en op zijn minst 4 van de 5 bijwerkingen die op de bijsluiter staan. Hij was helemaal blij dat ik geen antibiotica wilde want de Fransman heeft niet het gevoel serieus genomen te worden zonder de deur uit te gaan met een tas vol doosjes, het liefst van de categorie paardenmiddel. Hij vertelde dat menig patient alle huisartsen in Le Mayet opbelt (er zijn er 4 en je hebt hier vrije keuze) net zolang tot iemand antibiotica voorschrijft. Hij oreerde een half uur over de stupiditeit van het Franse gezondheidsstelsel terwijl ik langzaam van mijn stoel zakte van ellende. Uiteindelijk liet hij me gaan met een tasje vol homeopathische buisjes. Met mijn wollig hoofd viel me nog wel op dat hij zijn volgende patient dezelfde hand gaf die de mijne -ongetwijfeld vol met bacillen- geschud had.
Het gebrek aan hygiene in de gezondheidszorg is zo verontrustend dat je er smetvrees van krijgt. Ik ben een keer bij een dermatoloog geweest waar een ongelofelijk vies toilet was maar geen kraantje om je handen te wassen. Ik was ook een keer bij de tandarts die net voor ik aan de beurt was naar de wc ging, mij daarna vroeg mee te lopen en daarna rustig zijn handschoenen aantrok en in mijn mond ging wroeten. Handschoenen, waarmee hij ook al in de mond van de vorige patient had zitten wroeten en aan het eind van het onderzoek “ontsmette” door er lucht tegenaan te blazen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Dus als ik nu naar een dokter ga, ben ik gewapend met antibacteriele gel en raak niets met blote handen aan. Maar dit terzijde.
De homeopathische middelen zetten geen zode aan de dijk, iedere ochtend kwam er wel weer wat bij: ontstoken ogen, bobbels in mijn keel, kortom, ellende. Adriaan sleepte mij wederom naar de dokter, die mij meldde dat ik nu ook bronchitis had en met op beschuldigende toon vroeg waarom ik geen antibiotica slikte. Door de griep kwam er bij mij weinig binnen maar aan Adriaans gezicht zag ik wel dat er iets vreemds werd gezegd. Enfin, toch maar aan de paardenmiddelen en nu ben ik eindelijk zover dat ik bed door bank kan verruilen en kan wegtypen op mijn laptopje. Helaas is er van de workshop niets meer gekomen en duurt het ook nog even voordat ik mij in mijn nieuwe kleren kan hijsen maar in mijn huidige staat van zijn is dat toch een vlag op een modderschip.
november 27, 2009
Zaterdag was heel La Chabanne en omgeving in de kerk te vinden voor de vertoning van “Le Layon”, een korte speelfilm waarvoor La Chabanne en omgeving deze zomer het decor vormde. Bijna iedereen in het dorp speelde mee als figurant. De meningen waren unaniem: het was prachtig. Vooral de liefdesscène op een nummer van “Magma” de favoriete band van de regisseur uit de jaren ‘80 (of ‘70, even vergeten) was onvergetelijk om uiteenlopende redenen, je moet ervan houden zullen we maar zeggen. Voor wie dit pareltje in de franse filmhistorie niet wil missen: de DVD is te bestellen bij Monique van auberge Les Campanules en meer in de volgende nieuwsbrief
oktober 28, 2009
Je zou het bijna niet geloven gezien de zomertemperaturen maar het is toch echt weer Herfst. Gelukkig verlopen hier de feesten volgens een vast schema , dat geeft tenminste een beetje houvast. Herfst betekent hier Pompoenfeesten, ter bevordering van groei van een speklaagje dat ons comfortabel door de winter moet loodsen. Die pompoenen zijn meer aanleiding dan doel, hoewel het altijd weer leuk is om te kijken wat voor gedrochten er dit jaar weer geproduceerd zijn. Het doel is, zoals eigenlijk bij alle Franse feesten, eten en drinken. In de herfst drinkt men rosé à la pamplemousse (rosé met limonadesiroop van grapefruit) Uitermate vies maar na 3 glaasjes proef je daar niets meer van. Zelfgemaakte cider of, voor de toeristen en zieken, appelsap. Daar eet je worst bij of, mijn favoriet, Pompe au Graton, spekjesbrioche. Na 3 plakken heb je een extra laagje voor wel 2 winters en de rest van de middag maagzuur, maar 1x per jaar heb ik dat er graag voor over.
In La Chabanne organiseert Monique van de auberge ieder jaar een boerenmarkt met kleine producenten van notenolie, geneeskrachtige planten, geitenkaas, slakken in allerhande vorm -die ik niet meer eet sinds ik weet hoe die beestjes worden doodgemarteld-, scharrelvarkensvlees en zelfgemaakte appelsap. Tussen de middag serveert Lionel de traditionele herfstmaaltijd met pens in worst en andere vorm. Wij maken dat nooit mee want integreren kent zijn grenzen en hier houdt ons culinair begrip op.
-
-
eerst worden de appels in mootjes gehakt en daarna wordt het sap eruit geperst
-
-
links de boer die bij nacht en ontij onze weg sneeuwvrij houdt en recht de voorzitter van de Franse tuinclub maar nu even niet
-
-
ieder jaar wordt een tradiitionele appelsappers van stal gehaald
-
-
de eerste bierbrouwerij in de Montagne Bourbonnaise heeft sinds een jaar zijn biertjes klaar
-
-
In Nizerolle is een echte scharrelvarkensboerderij
-
-
het vuur voor het kastanjepoffen
-
-
-
caroline en Vianney verkopen hun biologische groenten